Het is een zware dobber geweest in het kiezen van het nieuwe toestel. De D700 (wetende dat wellicht over een 2tal weken de D700x wordt aangekondigd) of de 5D MarkII.
Iedereen die ik kende raadde de Canon aan, zonder veel twijfelen.
Het klinkt gek, maar de echte onderliggende reden voor mij om de D700 te kopen was het feit dat je erop kan werken met de lenzen met diafragma-ring.
Noem dat ongelooflijk achterhaald, ik vind dat niet. Why-oh why hebben ze dat afgeschaft. Een toestel dat tientallen jaren lang werd ontwikkeld werd plots ontdaan van die functie. Meer nog, in plaats daarvan plaatsten ze een wieltje op een, naar mijn bescheiden mening, moeilijk bereikbare plaats. (Probeer de Sony Alpha 900 and get what I mean.)
Met je linkerhand je diafragma wijzigen en met je rechterduim aan een wieltje draaien was gewoon veel logischer dan met 1 hand die 2 dingen proberen.

Dat en de snelle autofocus plus het feit dat de flits draadloos kon aangestuurd worden via de ingebouwde flits pleitten voor de D700.
De filmfunctie en de vele megapixels van de MarkII zijn verleidingen geweest, maar mezelf kennende zou ik zelden gefilmd hebben, en de extra bestandsgrootte belast je computer vooral. (En daarvoor zal de D700x wel de oplossing bieden.)

Het werd dus de D700, waar ik begot 7 weken mocht op wachten. (Uhuh, Nikon kan wel nog wat doen aan zijn levertermijnen.)
Gekocht in Antwerpen aan 3500 euro all in (tov 3700 bij de bekende fotoboer in Gent.)
Volgende keer rijd ik beslist naar Nederland (dat voor ons even ver is als naar Antwerpen.) waar de prijzen nog een pak goedkoper zijn…

De eerste ervaringen: het toestel voelt verdraaid vlot aan. Misschien komt dat doordat ik vroeger op een D70 werkte en het principe hetzelfde is gebleven.
Het is even wennen met de wieltjes die anders draaien en de zoom die anders inzoomt, maar voor de rest is het zelfs een beetje thuiskomen.
Vooral handig in vergelijking met de Canon, is de info die in je zoeker te lezen valt: de ISOwaarden bv. Het is verdomd handig die constant te kunnen zien. (Dat was bij de Canon 20D niet zo). Ook de vele knopjes aan de buitenkant zijn voor de hand liggend. Ik maakte me zorgen over de over en onderbelichtings knop, maar onterecht.
De auto-ISO zijn een super aanwinst, net zoals de grid-viewer.

De 24-70 is haarscherp, maar met de manuele lenzen erop voel ik me het meeste thuis.
Het instellen van de menu’s is zeer voor de hand liggend. Niet meteen wat ik verwacht had, maar eigenlijk heb ik mijn boekje enkel nodig gehad voor het instellen van de manuele lenzen. (ik snap nog niet helemaal waarom dat nodig is maar soit -vermoedelijk iets met de diafragma’s-). En daar ligt meteen het belangrijkste minpunt van de camera: telkens ik een manuele lens opsteek moet ik blijkbaar iets wijzigen dat diep in het menu verborgen ligt.

Een ander minpunt is het scherm: groot en helder, maar lelijke kleuren… Je foto op het scherm bekijken is kijken naar fletse matte kleuren zonder diepte.
Iets waar ik nooit last van had op de Canon 20D (met weliswaar minischermpje)
Gelukkig komt dat goed als je naar je foto’s in Lightroom kijkt: heldere kleuren, en mits de Adobe kleurprofielen zo goed als gelijk aan die van Canon.

Ook al opgevallen is het feit dat de camera 1/3 stop lijkt te overbelichten (tov de Canons die 1/3 te lijken onderbelichten)

Foto’s volgen dra (of kijk al op Flickr!)

Ik kocht em bij FotoRembrandt, Pixmania-Pro lijkt ook een goeie prijs te geven, en dan is er natuurlijk steeds Fotokonijnenberg.