Ik vond dit beeld bij Jack Chang (via Wolfr) en dacht bij het zien van deze driehoek dadelijk aan iets anders dan wat hij beschrijft.
Telkens ik bij mijn klanten kom probeer ik het volgende te vertellen: er zijn 3 dingen die je bij elk project in overweging moet nemen, kwaliteit (voor mij het hartje hier), de centen (de dollars) , en snelheid (het plusje).
Ik laat er hen 2 van kiezen die voor hen primeren.
De drie tesamen zijn zelden mogelijk.
Wat ik daarmee bedoel?
Ik som even de mogelijkheden op:
-kwaliteit + snelheid primeren => (duurdere) prijs.
-kwaliteit + (goedkope) prijs primeren => (langere) tijd
-(goedkope) prijs + snelheid primeren => inboeten op kwaliteit
Alledrie, nl. snel, goedkoop en nog eens kwalitatief zijn gewoon geen realistische redenering.
Wat ik daarmee probeer te vertellen aan de klant?
Wees voorbereid, kom niet op het laatste nippertje af met een project dat gisteren diende af te zijn, en verwacht dan geen wonderen als het op prijzen aankomt.
Kijk niet naar een groots project dat je gezien hebt, en verwacht niet dat je het aan een tiende van de prijs kan hebben.
Maw, wees realistisch. Er is veel mogelijk in een project, maar helaas niet alles.
Talent is de productiefactor die het verschil maakt in de eenentwintigste eeuw. Als we onze economie willen ontwikkelen, dan moeten we onze investeringen in menselijke creativiteit opvoeren. En dan niet alleen in creatieve beroepen, maar in de brede ontwikkeling van de creativiteit van ieder mens. Uiteindelijk zal dat leiden tot een complete transformatie van de manier waarop wij onze economieën en onze bedrijven organiseren. Mensen zullen daarin centraal staan.