Een paar dagen geleden ging er een nieuwsbrief uit naar klanten. Een kort fragment daaruit:
De afgelopen 4 jaar waren behoorlijk druk. Ik werd van zelfstandige in bijberoep een ‘echte’ zelfstandige, en in 2009 werd de eenmanszaak zelfs een BVBA.
2010 wil op een andere manier veel gaan betekenen. Je hoorde het wellicht al ergens waaien, of misschien ook niet… Maar in 2010 trekken Catherine en ik er een jaartje op uit om de wereld te verkennen*.
Dit betekent geenszins dat Matuvu een jaar ‘stilligt’. Allerminst. Met de moderne technologie en het internet kunnen we immers vanop afstand werken. En dus doen we gewoon voort.
Op een ander tempo weliswaar. De afgelopen 4 jaar waren hels, boeiend maar ook slopend. En dus betekent 2010 een jaar van bewustere keuzes, richting kiezen, en een pad uitstippelen.
Een bedrijf opstarten in een bepaalde ‘niche’, in iets wat je graag doet, is 1 ding.
De richting blijven houden die je voor ogen had, is een ander.
Fotografie was destijds mijn lang leven, reportages waar ik zin in had, documentaires die dieper ingingen op de dingen, en de niet meest voor de hand liggende onderwerpen. Maar van die dingen kon je niet echt leven. Tenzij je 60 euro voor een foto reasonable vind (waarbij je niet eens zelf je onderwerp hebt gekozen)
Mijn ‘zij’-experimenten met webdesign waren veel lonender, en dus groeide ik enthousiast door in die richting. Destijds waren blogs aan het opkomen en alles was spannend en nieuw. En toegegeven, ik ben een geek :)
Bovendien weigerde ik te gaan fotograferen wat me niet ligt. Voor mij geen babyfotografie, geen huwelijken, niets in die zin. Enkele bedrijfsreportages, en ‘journalistieke’ portretten, dat wel, en graag.
Het was tof en uitdagend met enkele fantastische uitschieters: in de oval office met Bush junior, bloggen voor een reisorganisatie, en nog een paar van die ervaringen.
En intussen groeide de eenmanszaak gestaag voort, met enkele zijstappen die niet de meest geslaagde waren (neen, ik doe geen drukwerk, of illustrator) en het noodzakelijke bijsturen daarvan. Maar vooral veel werken en groeien. En leren nee zeggen.
Ik deed een leerrijke coaching bij Zenitor en wat daaruit kwam was iets wat ik in se al wist, maar wat je soms vergeet te zien.
Waarom was ik dit alles in de eerste plaats begonnen?
Om me te amuseren, om zelfstandig te zijn, niet afhankelijk van anderen, en vooral te doen waar ik zin in had.
Dat is voor mij niet een bedrijf met personeel, of evenmin om een mooie auto te hebben.
Voor mij komt dat neer op: reizen, fotograferen waar ik zin in heb, en me amuseren met internet (in de zin van mensen een tool geven om te communiceren met hun klanten/publiek of dat nu is via een site, een blog, of andere social media.)
Onze ’1 jaar naar het buitenland’ is eigenlijk gewoon een enorme focus op die dingen:
-reizen
-tijd voor de fotografie waar ik zin in heb
-blijven werken aan websites voor die klanten die ik fantastisch cool vind. waar ik graag dingen voor uitwerk.
-en verloren tijd inhalen met mijn lief
Ik ben jaloers op het enthousiasme van enkele jonge talenten, ik weet dat ik het destijds ook had en ergens onderweg een beetje verloren ben, samen met de goesting voor fotografie.
Intussen is er weer goesting. Maar verdomd weinig tijd door werk voor klanten.
Het komende jaar is voor mij een manier om tijd te maken daarvoor.
Want tijd is effectief iets wat je moet maken. Je moet durven werk weigeren, en neen zeggen tegen klanten.
Anders merk je dat je 4 jaar verder bent, en er van die eigen projecten niets is terecht gekomen.
Dat is de afgelopen jaren een beetje gebeurd (wellicht een bijna onvermijdelijk iets bij het oprichten van een bedrijf).
Het volgende jaar echter is voor mij die ‘verloren’ tijd inhalen, en focussen op die eigen projecten.
En vooral focussen op waar ik heen wil met alles, werk, lief, meer dan ergens te belanden zonder het te beseffen.
Een paar leuke insteken die ons bij onze beslissing hielpen:
-Stefan Saggmeister die elke 5 jaar een jaar ‘stopt’ met werken.
-4hour workweek: verschrikkelijk onrealistisch maar met enkele schitterende ideeen over lifestyledesign
-De talloze anderen die het ook doen.
Last but not least: ik heb een fantastisch lief, die dezelfde out-of-the-box dingen wil als ik, die samen met mij op reis wil.
Die met haar eigen leuke projecten bezig is (misschien wat stiller dan ik) en waar ik ongelooflijk trots op ben.
Die ook voor het niet evidente kiest, en bovendien met mij…
Zonder haar zou dit alles niet lukken. Zou ik wellicht nooit de nodige knopen hebben doorgehakt.
Zij heeft de laatste 2 jaar mijn hoge workaholic-gehalte getrotseerd.
En me vaak terecht gewezen op ‘Is het wat je wil?’
En terecht af en toe schoppen gegeven :)
Toegegeven: vertrekken op die manier is ongelooflijk geruststellend.
En ik tel glimlachend (maar ook een beetje gestresseerd) af naar begin februari.
Een leerrijke tekst met veel herkenbare elementen! Voor mij persoonlijk zelfs aanvullend bij de beslissingen die ik onlangs genomen heb.
We zijn jaloers op jullie, die zonder boe of ba uit de mainstream stappen en een jaartje op avontuur gaan. ‘t Zal op alle vlakken goed doen denk ik!
Maar we blijven jullie op de voet volgen en als ‘t even kan, komen we op bezoek!
Geniet van de gekozen weg!