Canon BelgiĆ« doet samen met de Standaard van ‘verhalen maken’.
Verhalen in beelden… Het moet de reden geweest zijn waarom ik destijds fotografie ging studeren. Het was een taal, en eentje die over de landsgrenzen heen kan praten.
Een foto kiezen die aan die dingen voldoet is moeilijk.
En vooral: na jaren van tonen, ben ik in mijn fotografie overgegaan naar die van vragen. Van beelden die indirect dingen willen vertellen. Die een onderliggend verhaal hebben. Een dubbele bodem.
Of die je laten kijken en je doen afvragen.
Daarom diende ik onder andere volgend beeld in:

Basra 2002.
Kinderen springen in de zwaar vervuilde rivier. Het ziet er niet zo uit, maar Basra had veel radioactieve plaatsen door de oorlog met Koeweit, en vooral door de Amerikaanse ‘vuile’ wapens.
Een heel verhaal in 1 foto.
Dat je op het eerste zicht niet ziet.
Welke beelden dienden jullie in, en vooral waarom.
En als jullie geen beelden indienen, stemmen staat vrij ;)
