
Pieter schrijft vandaag een korte post over de mogelijkheden binnen Flickr om nu ook daar mensen te taggen, zoals dat al eerder kon bij Facebook. Dat hij dat vanaf nu gaat doen bij al zijn foto’s.
Ik niet.
Ik vind het taggen zowel bij Facebook als bij Flickr scary. Mensen willen niet noodzakelijk getagd worden.
Ik weet niet welke foto’s er van mij online worden gesmeten, dat is 1 ding, erbinnen getagd worden is er ander. Want dat maakt die foto’s zoekbaar, en dus ook vindbaar. Iemand die dan zoekt op de tag ‘ine dehandschutter’ vindt plots beelden die ik niet noodzakelijk toelaatbaar vind.
Taggen zou pas mogen kunnen als er rechten aan worden toegekend.
Maw dat ik (als ‘getagde’) kan bepalen welke foto’s met mij erop getagged kunnen publiek worden.
Op dit ogenblik kan dat niet bij Facebook. (Geloof me, ik heb het al geprobeerd, en het werkt niet. Anderen blijven die foto’s zien.)
Flickr heeft hier wel mogelijkheden en permissies ingebouwd.
Maar ipv aan te pakken wie de getagde foto’s kan zien, is er enkel de mogelijkheid om te bepalen wie kan taggen of niet, en de mogelijkheid om tags te verwijderen.
Interessanter was geweest om als getagde ‘viewing permissions’ te geven op de foto’s waarin men aangeduid staat .
Daarmee zou een interessante zet gedaan worden door een Flickr of een Facebook.
Nl de toepassing van het portretrecht.
Het portretrecht is een beperking van het auteursrecht. Het geeft geportretteerde personen het recht zich te verzetten tegen publicatie van hun portret.
Onder portret wordt in dit verband verstaan, elke zichtbare weergave waarop iemand herkenbaar is afgebeeld, bijvoorbeeld in een foto, schilderij, tekening of in filmbeelden. Als er op een foto of film meerdere personen te zien zijn, heeft elk van hen het portretrecht. (uit Wikipedia)
SInds het internet wordt er de voeten getreden met het portretrecht.
Mensen publiceren zonder toestemming te vragen.
De talrijke videootjes/foto’s van de naakte ex-vriendinnetjes getuigen hiervan.
Door een gelaagde manier van taggen te creeren, zou je dadelijk ook een gelaagdheid in het portretrecht brengen. Nl. dat je als gepotretteerde zelf kan kiezen wie die foto’s kan zien of niet. Iets wat eerder niet aanwezig was. Tot op vandaag is portretrecht zwart/wit: het mag gepubliceerd of niet.
Ik maak me geen illusies: net zoals je bij sociale netwerken geen informatie moet plaatsen die beter geheim blijft, zo plaats je beter geen foto’s/video’s die je niet wil gezien hebben.
Dus die foto’s laat je beter offline halen.
Maar een dergelijke manier van taggen zou wel maken dat niet alles zomaar zoekbaar wordt.
Iets wat nu helaas wel het geval is.

Zonder foto’s van naakte ex-vriendinnetjes was het internet nooit geworden wat het nu is! ;-)
Bij voorkeur heb ik liefst dat derden geen foto’s ongevraagd publiceren waarin ik figureer. Maar als ze getagd worden is de kans wel veel groter dat ik zelf op de hoogte ben en te weten kan komen van wie wat online gooit (en er zullen ongetwijfeld services bestaan die dat netjes voor je kunnen bijhouden en verzamelen) en blijf ik minder in het ongewisse en kan ik eventueel stappen ondernemen. En het lijkt me inderdaad een goed idee dat je dan bepaalde permissie niveaus kan toekennen zoals je voorstelt (en dit dan misschien nog best voor publicatie).
Ik treed Sven wel bij: het feit dat alles zoekbaar is, heeft iets dubbels: anderen vinden jouw foto’s sneller, maar het maakt het ook gemakkelijker om op te sporen waar en hoe je wordt afgebeeld. Pas als je een foto gevonden hebt die je niet online wil zien, kan je ook vragen om tags te verwijderen of foto’s offline te halen.
De kwestie doet me ook een beetje denken aan de discussies in de pers onlangs, over of het correct is dat een rechter preventief in kortgeding publicatie van bijvoorbeeld Dag Allemaal verbiedt. Moet je kunnen censureren voor iets online gaat, of is een recht van antwoord/rechtzetting achteraf voldoende? Maar daar gaat het natuurlijk in de eerste plaats over nieuwsgaring en persvrijheid.
Tags op flickr of facebook hebben daar maar weinig mee te maken, dat is meestal puur een kwestie van privacy, en daar zou ik zelf ook eerder geneigd zijn om een preventieve censuur toe te passen, door getagde personen zelf toestemming te laten geven voor publicatie van de tag.
Die gelaagdheid is wel een goed idee, het sluit denk ik goed aan bij hoe we denken over wie wat mag zien: mensen die je kent en vertrouwt versus de rest van de wereld.
Controverses in de bota is verlengd trouwens tot 3 januari.
http://www.botanique.be/cgi?usr=8gztmeugvp&lg=fr&pag=877&rec=736&frm=0&par=CHGLG&id=4277&flux=114788
Heel veel interessante voorbeelden van dilemma’s in portretrecht, auteursrecht, etc… ivm. fotografie.