Zoals ik in een eerdere post al schreef, overweeg ik om een bvba op te starten.
Ik zal daarover op dit blog een en ander neerschrijven, want, in mijn persoonlijke zoektocht online heb ik bijzonder weinig gevonden behalve de gekende definities…
Misschien een kleine achtergrond schets:
Ik ben begonnen als zelfstandige in bijberoep net na mijn afstuderen. Het is iets wat ik iedereen aanraad die overweegt zelfstandig te worden (in de dienstensector): de risico’s zijn miniem, de kosten ook. Ik had het geluk dat mijn ma mijn boekhouding deed. Maar die was dan ook miniem. In het begin had ik maar een paar facturen per jaar. En het verdiende geld deed ik steevast op aan investeringen: een computer, een fototoestel, lenzen.. Tot ik een mooie collectie had opgebouwd. Mijn loon in de vaste job diende om te leven. De inkomsten van het bijberoep om te doen wat ik later wou gaan doen. Ideaal.
(Opgelet: Als je grote bedragen begint te factureren, of je maakt winst, neem je best een boekhouder onder de arm. Anders dreig je veel belastingen te moeten betalen (en dat pas na 3 jaar))
In 2006 had ik, na een jaartje onderbreking, plots veel opdrachten, en ik diende niet echt nog grote kosten te maken. Mijn inkomsten uit mijn bijberoep waren zo hoog geworden dat het vanzelf een hoofdberoep zou worden. (Vanaf een bepaald bedrag worden je inkomsten in bijberoep evenveel belast als in hoofdberoep.)
Op dat ogenblik dien je een keuze te maken: groei je verder als zelfstandige, of beslis je klein te blijven, en een job in hoofdberoep te houden.
Mensen komen soms met die vraag: of ze niet zelfstandig zouden worden, want dat ze wel heel erg graag fotograferen.
Mijn advies daaromtrent is echt eens goed na te denken, en als je het niet echt zeker bent, beginnen met een bijberoep.
Want zelfstandig zijn is veel meer dan eigen baas zijn. Met de voordelen, krijg je ook de nadelen. En believe me, als ik enkel maar zou moeten doen wat op deze site onder ‘services’ staat, dan was ik heel content….
Een hobby die je job wordt, wordt je job, en is echt niet langer een hobby. Je moet klanten vinden, ze tevreden houden, naar meetings gaan, in files staan, timings houden, facturen maken, klanten herinneren aan die facturen, en soms opnieuw en opnieuw. Je neemt soms jobs aan om een loon te hebben. En je leeft vaak in de onzekerheid wat je volgende maand zal doen.
Je verdiende centen dienen als ‘leefgeld’ en niet langer als ‘speelgeld’, en bovendien val je in een hogere belastingsschaal, waardoor je die gefactureerde uren minder netto betekenen dan in bijberoep.
Overwegend durf ik te stellen dat de zelfstandigen die ik ken vaak meer uren kloppen dan bedienden. (Waarmee ik niet zal stellen dan bedienden de dag van vandaag niet veel overuren doen!)
Ik besliste destijds om de stap te wagen. Met veel twijfels. Maar in loondienst voor een baas gaan werken zag ik niet langer zitten. Ik had wel de luxe om een 25% opdracht op KASK aangeboden te krijgen, iets wat me toeliet in die eerste maanden om zeker te zijn van een maandelijkse constante. Ideaal om zeker te zijn dat ik de huur van mijn appartement kon betalen.
En dus sprong ik in het ongewisse.
De afgelopen 3 jaar waren boeiend, maar ook slopend.
Ik heb vaak veel (en heeeel veel) uren gewerkt.
Het moeilijkste vond ik de onzekerheid. Zelden wist ik wat er de volgende maand zou op mijn agenda staan. (Pas nu is mijn agenda een 2tal maanden ingepland met werk)
Op die momenten is het soms moeilijk om op bepaalde jobs ‘neen’ te zeggen. Je bent immers niet zeker of er wel een alternatief zal zijn.
En daardoor ga je soms richtingen uit, waar, als je eindelijk wat tijd hebt om ‘op afstand te kijken’ je kan zeggen ‘hmmm, dit is het toch niet…’
Die route voor jezelf bepalen is iets wat ik veel mensen wil aanraden. Elke 2 maanden even afstand te nemen van je werk, en te kijken of je nog steeds op de juiste track zit.
Zo heb ik op een bepaald moment beslist om ‘niet alles’ te willen, en voor bepaalde jobs samen te werken met partners.
Focussing is nodig.
Vakantie ook.
Heck, wij vertrokken dit weekend 2 dagen naar Londen. En dat is vooral om inspiratie op te doen, te rusten, en even afstand te hebben, om uit te vissen waar we volgend jaar willen staan.
Is het tot nu toe de moeite waard geweest om zelfstandig te worden?
Absoluut.
Ik heb super opdrachten achter de rug, van een jaar boeren fotograferen, tot technisch assistente van een premier.
Is het moeilijk geweest?
Evenzeer…
Ben je zelf een twijfelaar, en wil je alles eens goed overwegen? Ga dan zeker langs bij Unizo, vraag voor een peter, of een ondernemerscoach. Kijk bij andere organisaties die coachen (vb De Punt)
Praat met mensen. En opnieuw en opnieuw.
Voor mij is er een volgende stap aangebroken: een vennootschap.
En om dat alles in goeie banen te leiden laat ik me vanaf deze week coachen bij Zenitor.
Meer daarover in een volgende post.
