aka Mieke
Zelf ben ik webdesigner, en fotografe. Zelfstandig sinds 2000, in hoofdberoep sinds 2005.
Als zelfstandige ben je al snel geneigd ‘jobs te zoeken’ en aanvankelijk ben je minder selectief in het nemen van je jobs want je hebt een omzet te halen.
Zo beland je soms in dingen waar je je niet goed in voelt.
Ik heb intussen een aantal extra opleidingen bijgevolgd: illustrator, indesign waarmee ik wel een paar dingen kan. Maar ik ben geen grafisch ontwerper.
Dus besliste ik eind vorig jaar dat opdrachten voor het aanpassen/opmaken van tekst voor drukwerk voortaan aan mij voorbij mochten gaan. Jobs die ik daarvoor wel eens durfde aannemen, bang om een klant te verliezen, of gewoon om omzet te halen.
Die jobs niet langer aannemen is de beste beslissing die ik ooit genomen heb: ik ben terug gefocust op waar ik me mee amuseer, me goed in voel. Ik weet ook eindelijk veel beter wat ik wil.
Die andere jobs, die vaak verwant zijn met websites maken (logo’s, huisstijlen), en waarmee mensen vaak durven aan de deur staan, besteed ik nu uit aan partners, zoals M-idea.
Rechtstreeks of in onderaanneming, zoals de klant het belieft.
Ben ik daarmee jobs/klanten verloren? Neen, integendeel. Ik heb voor mezelf en mijn klanten duidelijk bepaald wat mijn ‘niche’ is, en heb nu partners die mij omgekeerd ook inroepen voor de dingen die ze zelf liever niet doen.
En zo ontstaat er langzaam een klein maar gedegen netwerk.
Ik ben mijn niches ook duidelijk gaan weergeven in mijn vernieuwde website , die daarmee poogt duidelijk te zijn naar de klanten toe. En ook dat loont. Het is plots vrij tastbaar wat je doet met je bedrijfje.
Want het is maar al te logisch dat je niet in alles goed kan zijn.
Waar ik me graag verdiep in code, en scherm, en in reportagefotografie, geef ik ander werk in het volste vertrouwen uit aan die partners, die dan weer veel meer weten over drukinkten, papiersoorten, en CMYK.
De eerste jaren van mijn zelfstandige bezigheid leed ik een beetje aan hetzelfde fenomeem: uit angst om buitenkansen en klanten te verliezen zoveel mogelijk jobs aannemen die je kunt te pakken krijgen maar waar je niet altijd de goede afloop of behoud van kwaliteit van kon inschatten. Er zijn gelukkig nooit drama’s gebeurd maar ‘t is wel enorm stresserend en het moment dat het eens fout zou lopen was misschien een kwestie van tijd. Anderzijds heb ik op die manier wel zeer veel bijgeleerd, ervaring opgedaan, grenzen verlegd en stilaan mijn dienstenaanbod kunnen uitbreiden.
Hoewel ik nog altijd van zoveel mogelijk vakgebieden wil proeven, heb ik ondertussen wel de illusie laten varen dat ik alles zelf moet kunnen, alles zelf in handen moet hebben en in alles specialist moet worden. Ieder zijn ding en specialisatie. Daarom is de samenwerking met een klein maar betrouwbaar groepje specialisten op andere vlakken al bijzonder vruchtbaar en interessant geweest. En je krijgt inderdaad kruisbestuiving op den duur. Je doet projecten die je anders nooit zou gedaan hebben. Maar het blijft een feit dat klanten graag met al hun vragen en noden op 1 plaats (die ze vertrouwen) terecht kunnen en dan wordt het zeer gewaardeerd dat je hen een oplossing kan bieden door een beroep te doen op je netwerk.