Ook ik werd een tijdje geleden het nieuwe foto-magazine toegestuurd. Of ik er mijn bedenkingen bij kon schrijven.
Shoot is een nieuw fotomagazine dat driemaandelijks verschijnt. Het doelt op een amateurmarkt, met toch vrij gedreven fotografen.
Helaas (imho) mikken ze nogal op de commerciele markt.
Toen wij destijds met PhotoBlog beslisten samen te werken met het intussen ter ziele gegane ‘Foto’, was dat een bewuste keuze; de samenwerking was op elk vlak een symbiose: wij lokten enthousiaste amateurs op het net, en omgekeerd werden onze gedreven fotografen gelokt magazines te kopen.
Het werkte: onze kwaliteit was destijds meer dan behoorlijk, en het magazine liet ons weten dat hun verkoop aardig genoot van de webaandacht.
Shoot doet dit over: hun samenwerking met BelgiumDigital zal op dat vlak zeker ook geen windeieren leggen. En in hun optiek, van eerder commercieel dan artistiek, is het wellicht de beste keuze.
Edoch… De inhoud kon me maar weinig bekoren: de interviews zijn maar magertjes, en leren me maar weinig bij. De Belgium Digital Challenge is er eentje van fotoclubs, waarbij zonsondergangen en makro misschien een publiek bekoren, mij doet het dat allerminst.
Onderhuids merk je dat de schrijvers komen van de technische hoek (Clickx, PCMagazine, en daar goed in zijn) en dat het misschien daardoor nog teveel inhoud mist.
En wat erger is, de workshop op locatie (Op de kermis) toont me alles behalve boeiende beelden.
Cru? Idd cru.
Maar een magazine dat iemand iets wil leren, moet niet komen aandraven met foto’s waarvan iedereen ziet dat de cadrage en het onderwerp ondermaats zijn. En waarvan de foto’s technisch niet goed zitten.
De postieve noten? ‘Het oordeel van’ toonde mooie foto’s. Het artikel van Bert Stephani legde kort maar krachtig uit waar je kan op letten. Het fotorugzakken-artikel was een leuke poging. En Christophe Ruys is Christophe Ruys: immer interessant.
En daarmee haal ik misschien ook dadelijk aan: het magazine is niet voor mij bedoeld.
Maar: Foto is dan ook weer ter ziele gegaan voor een reden…
Een fotomagazine lanceren is alles behalve eenvoudig: je moet een commerciele invalshoek vinden die verkoopt. En een publiek dat het koopt.
Shoot lijkt zich te richten naar het Belgium Digital publiek, waar mensen googelen met objectieven, en merken. Naar het fotoclub publiek ook (zonder daar neerbuigend over te doen!) die houden van zonsondergangen en makrofotografie.
Voor hen zal dit magazine zeker iets te bieden hebben.
Maar (en opnieuw imho) er zal moeten gesleuteld worden: het flits-artikel is er eentje waarvan ik denk ‘Dit kan toch niet’ Het zijn foto’s die door verschillende fotodocenten standaard weggeselecteerd worden wegens niet boeiend, technisch niet goed, centrale cadrage, en slecht bewerkt achteraf.
Als fotomagazine heb je immers als doel iemand iets bij te leren.
De goeie dingen dan wel…
Verder kan ik me enkel aansluiten bij wat Artur al schreef.
En misschien een leuke tip wat wij destijds deden met FOTO: de vragen konden worden aangedragen door de PhotoBloggers, en werden werkelijk gesteld. Zo werd het een interview van het magazine en de bloggers.
Misschien leuk om hier ook te doen…
Ik heb het magazine deze week ook in de bus ontvangen. Ik vind het opzet eigenlijk nog redelijk geslaagd als je kijkt naar de doelgroep die ze pogen te bereiken, zoals je zegt veeleer de enthousiaste amateur/Belgium Digital publiek. Naast een aantal artikels heb ik er ook niet veel aan gehad en dus past Shoot ook voor mij niet in de stapel magazines die ik wil lezen. Artur’s opmerkingen zijn to the point, maar de artikels die hij (en ook ik) interessant vinden, passen mijn insziens dan weer niet in een magazine als Shoot.
Shoot lijkt zich te richten naar het Belgium Digital publiek, waar mensen googelen met objectieven, en merken. Naar het fotoclub publiek ook (zonder daar neerbuigend over te doen!) die houden van zonsondergangen en makrofotografie.
Bedoelde u misschien “goochelen”?