Gimv contacteerde me een tijdje terug of ik de inhuldiging van de ‘bio accelerator’ kon fotograferen. Patricia Ceyssens zou de eerste steen onthullen.
De foto’s dienden onmiddellijk na de inhuldiging online gezet zodat journalisten beeld hadden bij hun artikel.
Het perfecte moment om de Nikon eens goed te testen..
De Canon ging mee voor de zekerheid.
Je kan dan wel al veel getest hebben met het nieuwe speelgoed, voor een opdracht gok je niet.
Het grappige was dat ik intussen al zo gewoon ben aan de Nikon, dat de Canon minder vanzelfsprekend is geworden.
Dat klinkt misschien vreemd, maar de fabrikanten hebben er echt alles aan gedaan om hun toestellen tegenovergesteld te maken.
Stom. De lens draait omgekeerd, de over-en onderbelichtingsknop draait omgekeerd, kortom bijna alles is anders.
De hoge ISO van het toestel zijn schitterend. Op plaatsen waar je anders noodgedwongen moet flitsen, kan je het nu zonder doen, of mooi inflitsen. Voordien betekende zoiets vaak een foto zonder veel sfeer.
En de locatie was zonder meer donker… (Helaas had men beslist om het grootste gedeelte van de inhuldiging daar te laten doorgaan in plaats van het fantastisch mooie atrium met daglicht.)
De D700 maakte er niet veel problemen van, en de Canon bleef meestal gewoon stilletjes zwijgen.
Later, terwijl we door de fantastische caterer lekkere hapjes werden toegestoken, laadde LightRoom alles in. Een paar kleuren bijstellen, en een paar lokale aanpassingen verder, werden de foto’s online gesmeten.
Mijn bevindingen: de hoge ISO zijn schitterend, en toch op het randje… Tot 1600 zijn ze fantastisch zonder meer. Daarboven vind ik het ruis toch soms sterk aanwezig, en minder bruikbaar.
Ik ga eens deftig zoeken naar de juiste ruissettings in LightRoom.
Wat ik wel geleerd heb en wat een tip mag zijn voor jullie: steek nooit een Nikon geformatteerde kaart in een Canon of omgekeerd.
Ik slaagde er maar niet in de Canon foto’s te downloaden naar de computer. Noch de Nikon camera, noch de Canon wilden de foto’s overzetten. Image Capture gaf bij beide aan dat er schijnbaar geen beeldmateriaal stond op de kaart, terwijl er op de camera er duidelijk foto’s te zien waren.
Uiteindelijk lukte het met een kaartlezer.
Tot grote opluchting :)
bij is het net omgekeerd; via een sd kaartlezer kan ik de sd kaart niet lezen. zowel mac als xp masjien zegt dat de kaart niet geformateerd is. als ik de nikon via usb aansluit, geen probleem. (en ja tis “maar” een D40.)
Ik heb dezelfde ervaring met de ruis van de D700: tot 1600 ISO een nobrainer. Vanaf 3200 moet je belichting toch al goed erop zitten en 6400 gaat al redelijk in de richting van ‘arty farty noisy woisy’.
Een tip: probeer eens DxO uit (is een aparte raw-converter, maar ook als Plugin te gebruiken bij Lightroom). De noise-correctie van DxO is camera-lens specifiek, in tegenstelling tot die van Lightroom. Ik gebruik DxO in het uitzonderlijke geval dat ik eens op 6400 ISO gefotografeerd heb…
@MoreThanWords: dat lijkt me handige tip.
@bobbyhimself: ‘maar’ een D40.. ik vind daar niets ‘maar’ aan: tegenwoordig is elk toestel een goed toestel, en zijn de kinderziekten van de digitale fotografie bijna achter de rug.
Jouw D40 is wellicht even goed als mijn 20D die ik tot 2 weken geleden gebruikte voor klantenopdrachten. Geen klant die ooit geklaagd heeft over ‘te lage’ resolutie of ‘slechte kleuren’.
De beperkingen waren er voor mij zelf: niet kunnen fotograferen op 800 of 1600 iso zonder vieze ruis. maar heck, dat konden we destijds bij analoog ook niet. (Ik fotografeerde toen op FUJI 400 en FUJI 800). Je doet het met de beperkingen die je krijgt :)
NoiseNinja is ook geweldig om ruis tegen te gaan, en die kan zich configureren op basis van foto’s van jouw camera om heel specifiek jouw noise weg te halen!