Deze foto’s werden gemaakt voor een artikel in de nieuwsbrief van WWF. Naast een portret en de beelden van de schapen, dienden er foto’s te zijn die illustreerden dat er tegenwoordig extremere weersomstandigheden heersen, die invloed hebben op de landbouw.
‘You’re the boss’. Een moeilijke stelling, maar als fotograaf moet je die innemen. Zeker bij portretfotografie.
Mensen die gepotretteerd moeten worden weten vaak zichzelf geen houding te geven en worden graag gezegd wat ze moeten doen. De fotograaf beslist. De fotograaf zegt hoe.
Zelf ben ik daar beslist niet zo goed in, en het is iets wat ik moet leren.
Zo ook bij deze gelegenheid.
Het ‘probleem’ was niet zozeer de geportreerde dan wel de mensen rondom.
Er was mooi licht maar het werd al snel duidelijk dat het maar voor even meer was. Op dat moment vertelden de interviewers me dat ze ook een klein interview op video wilden maken voor op de website, met een handycam.
En plots bevonden we ons met 2 (de filmer) en ik op hetzelfde terrein.
Je kan die dingen niet samen doen.
Ik had een leuke plaats gezien waar ik een portret wilde maken. Toen ik eindelijk de kans kreeg was het licht weg, en de achtergrond om zeep. Sinds dan zie ik bij het bekijken van deze beelden niet de foto’s die ik gemaakt heb, ik zie enkel de foto die ik niet gemaakt heb…
Spijt is te laat, maar de les die ik geleerd heb? Volgende keer sta ik vriendelijk op mijn strepen, en neem ik wel die foto.
