Deze fotodag was hels: 1 volledige dag met 12? tracks die elk uur veranderden, en van elke spreker had ik toch best een fotootje.
Dat betekende dus elk uur alle zalen afcrossen. Ik denk dat ik die dag zeker een kilo ben afgevallen (wat zeker niet slecht was..)
Het leuke aan werken op dergelijke grote events is dat ze vaak onberispelijk zijn: mooie settings, goed licht, dankbare elementen om toch een goeie foto te maken. (Dat en dat er meestal ook keigoeie catering is ;) )
Al te vaak kom je voor dergelijke events in lelijke zalen, met tl licht, en zittende mensen. Niet bepaald de leukste dingen om te fotograferen.
Het was dus aangenaam om zien dat deze zalen die dag omgetoverd waren tot gezellige plaatsen, waar er gespeeld werd met licht en kleur, en schaduw, en waar er zelfs sfeer te vinden was.
Op die momenten kijk ik echt naar het licht, en wat ik ermee kan bereiken.
Naast the usual pics (nl het fotograferen van de sprekers) is er immers veel te beleven in zo een zaal.
Mensen die aan het schrijven zijn, of aan het dommelen.
Bepaalde blikken, of toevallig iemand die in spots zit en daardoor mooi uitkomt voor een foto.
Het spreekt voor zich dat je op zulke reportages vaak moet flitsen, maar het loont, zeker met de hedendaagse camera’s, om de flits even te laten waar ie zit, en op hogere ISO te werken. Zeker bij mooi lichtgebruik kan dat tot mooie effecten leiden.
Een andere truuk bij flitsgebruik, is je sluitertijd op een 30ste of een 15de zetten, waardoor je het bestaande licht toch laat meespelen in de foto.
