Sommigen onder jullie zullen me wellicht op een van deze shoots op het lijf gelopen zijn.
De opdracht hier was: maak een foto met witte achtergrond. Er werd zelfs een voorbeeld foto getoond, en het frame waarbinnen alles diende te gebeuren.
De foto’s zouden uiteindelijk zwart-wit worden, niet onbelangrijk…
De opstelling was vanzelfsprekend: 2 flitsen op een witte achtergrond en eentje zijdelings op de persoon die ik wou fotograferen.
Er waren een paar shoots vooraf, waar er telkens een persoon werd gefotografeerd, maar waar ik het wil over hebben is de shoot op een event.
Een shoot op een event is totaal anders dan de rust van een single shoot.
Op dergelijke momenten zorg ik er altijd voor dat ik een assistent meeheb.
Waarom? Omdat je niet alles kan. Je kan niet en de mensen geruststellen, en kijken naar de juiste pose, en naar het licht, en naar de ‘drummende’ mensen die nog moeten komen.
Soms loop je het risico dat je de assistent niet nodig hebt, wanneer er toch niet zo heftig gedrumd wordt, maar believe me, als het anders is ben je doodcontent dat je die extra persoon meehebt.
Op zo’n momenten is shooten immers bijna bandwerk: een paar leuke foto’s maken, zorgen dat de compositie en de blik goed zit, creatief omspringen met alle mensen die er rondlopen, en zorgen dat alle foto’s verschillend zijn. Creatieve oplossingen zoeken. Dan ben je vaak beter met 2 dan met een. En die ziet dan meestal ook net dat het licht iets versprongen is, of dat de persoon een sap vooruit moet. Als fotograaf heb je daar soms geen oog meer voor, je bent zodanig gefocussed op het beeld, de blik, het moment.
De shoots waren over het algemeen vrij geslaagd die dag (vond ik), mede te danken door die assistente, en vooral door de enthousiaste sfeer die er hing onder de deelnemers. De wil om gekke en leuke foto’s te maken. En de vraag aan hen om zelf met iets creatief op de proppen te komen. Zoals de heer met het witlof, of de mannen met de videocamera, kleintje met de tekening, de man met de stekker, …
