Ik vond dit beeld bij Jack Chang (via Wolfr) en dacht bij het zien van deze driehoek dadelijk aan iets anders dan wat hij beschrijft.
Telkens ik bij mijn klanten kom probeer ik het volgende te vertellen: er zijn 3 dingen die je bij elk project in overweging moet nemen, kwaliteit (voor mij het hartje hier), de centen (de dollars) , en snelheid (het plusje).
Ik laat er hen 2 van kiezen die voor hen primeren.
De drie tesamen zijn zelden mogelijk.
Wat ik daarmee bedoel?
Ik som even de mogelijkheden op:
-kwaliteit + snelheid primeren => (duurdere) prijs.
-kwaliteit + (goedkope) prijs primeren => (langere) tijd
-(goedkope) prijs + snelheid primeren => inboeten op kwaliteit
Alledrie, nl. snel, goedkoop en nog eens kwalitatief zijn gewoon geen realistische redenering.
Wat ik daarmee probeer te vertellen aan de klant?
Wees voorbereid, kom niet op het laatste nippertje af met een project dat gisteren diende af te zijn, en verwacht dan geen wonderen als het op prijzen aankomt.
Kijk niet naar een groots project dat je gezien hebt, en verwacht niet dat je het aan een tiende van de prijs kan hebben.
Maw, wees realistisch. Er is veel mogelijk in een project, maar helaas niet alles.
Tags: driehoek, economie, entrepeneur
Ik herken de driehoek die ik recent in een boek (Software Project Management for Dummies ;-) ) heb opgepikt: The Iron Triangle die de grenzen van een project beschrijft qua scope, de geïnvesteeerde tijd en geassocieerde kosten.
De breedte van de lijnen zijn hier de drie factoren, de kwaliteit van het proces en het produkt schrijven ze in het midden. Scope creep is dan een driehoek waarvan de basis te breed wordt, en niet meer in verhouding is met de andere twee factoren.